Lof der verveling

Vakantie is geweldig, toch? Maar er zijn ook kinderen die niet meer zo goed weten hoe ze zichzelf moeten vermaken. Verveling, wat doe je eraan? Of moet je juist niets doen?

Iedereen heeft wel eens last dat onaangename gevoel van lusteloosheid, van desinteresse, van hangerigheid, grenzend aan ergernis. Verveling noemen we dat.

Vrije tijd zonder aanbod
Hoe ga je eigenlijk om met kinderen die zich vervelen? Tijdens de niet-vakanties worden kinderen vaak de hele dag bezig gehouden. Op school, de BSO en naschoolse opvang bieden activiteiten waaruit ze kunnen kiezen. Die worden vaak door anderen voorgehouden. Altijd een activiteitenaanbod of bezig gehouden worden… en dan is het (zomer)vakantie. Dan is het soms met al die vrije tijd zonder aanbod moeilijk om zelf iets te bedenken.

Vervelen tijdens vakantie
Op JM/ouders staat het artikel Vervelen tijdens de vakantie. Tischa Neve, kinderpsycholoog en J/M opvoedcoach geeft haar advies. En ook ouders geven elkaar tips over omgaan met verveling tijdens de vakantie:

  • Maak een pot met lotjes met daarin activiteiten.
  • Neem een boek als uitgangspunt, bijvoorbeeld Vakantieboek van Anne en Peter Thomas knutselen.
  • Gebruik de USBorne activiteitenkaarten met een zelfgemaakte plaatjeskaart.
  • Leer kinderen spelen met weinig middelen, bijvoorbeeld oude spelen.
  • Laat ze samen een eigen spel verzinnen.
  • Kies een bestemming waar vele leuke activiteiten zijn voor jullie allemaal.
  • Baken de zelfspeeltijd af, dat biedt je kind structuur.
  • Geef ze de keus tussen iets wat ze niet leuk vinden óf zelf iets te spelen vinden.
  • Doe niets: na een tijdje gaan kinderen zelf iets bedenken en kinderen hoeven niet constant vermaakt te worden.
Verveling als levenskunst
Niets doen, over deze tip gaat het artikel ‘Levenskunst: lof der verveling’. (Bron: Filosofie.nl ) Volgens auteur Wilhelm Schmidt is verveling een moderne epidemie. Was het in vroegere tijden voorbehouden aan de aristocratische nietsnut, tegenwoordig mag ook het plebs zich vervelen. Sterker nog: dat is noodzakelijk. Schmidt spreekt van misbare en onmisbare verveling. Hij plaatst onmisbare verveling tegenover de volheid van de vervuilde informatiemaatschappij. Verveling en rust zijn in verwant: ‘het zelf moet de verveling kunnen uitzitten totdat deze uit zichzelf verandert in een toestand van rust.’ Mooi om dit kinderen mee te geven, toch?   Bronnen Door: Saskia Dellevoet, webmaster en -redacteur Opvoeding en onderwijs | MediaCoach, 29 juni 2012