De jaren na de oorlog

Carmiggelt en zijn gezin gingen na de oorlog aan het Weteringplantsoen wonen. In dit parkje staat thans een borstbeeld van de auteur van Kees Verkade, gemaakt in 1988.

Parool

Direct na de oorlog was Simon Carmiggelt actief als opmaakredacteur en had hij een aandeel in de algehele organisatie van de redactie. Organisatorisch werk lag hem niet en hij droeg zijn taken dan ook snel over aan zijn vriend en collega Max Norden. Daarnaast was hij binnenlandredacteur en vanaf eind 1945 chef van de kunstredactie. Het schrijven van toneel- en filmrecensies heeft hij tot 1952 volgehouden. Hij stopte ermee, omdat hij met te veel acteurs een persoonlijke band had. Voortaan schreef hij alleen nog zijn Kronkels. De cursiefjes werden bij hem thuis opgehaald door een loopjongen van het Parool. Hij kwam dus nog zelden op kantoor. Zijn werkterrein was de straat, het plantsoen en…..de kroeg.

Alcohol

Een groot deel van zijn faam heeft Kronkel te danken aan de kroegverhalen. De morsige kroeg rond het borreluur en op een stille ochtend vormde voor Carmiggelt een bron van inspiratie. Drinkebroers bevolken zijn verhalen; al hoorde hij de verhalen soms heel ergens anders, maar situeerde hij ze in de kroeg. De alcohol kreeg allengs meer greep op Carmiggelt. Op de redactie van Het Parool werd na de oorlog flink gefeest en gedronken. Scheltema, Hoppe, De Port van Cleve en sociëteit De Kring werden veelvuldig bezocht. “De geheelonthouders hebben gelijk, maar alleen de drinkers weten waarom”, schreef Carmiggelt ooit. Het drankgebruik werd voor het gezin een steeds grotere kostenpost en er moest uitgekeken worden naar aanvullende inkomsten.

De lezingentournees

Begin jaren vijftig had Simon Carmiggelt een grote belastingschuld opgebouwd en werd hij onder curatele gesteld. Om de schuld te reduceren ging Carmiggelt deelnemen aan humoristische voordrachtsavonden. Met Annie M.G. Schmidt, Willem Witkampf en Elie Asser trok hij door het land. Later hield hij lezingentournees met Annie M.G. Schmidt. Beiden spraken voor en na de pauze om beurten en signeerden in de pauze hun boeken. Toen Annie M.G. Schmidt het voor gezien hield, is Carmiggelt nog – onder druk van de curator - enkele jaren alleen doorgegaan. Pas halverwege de jaren zestig is ook hij gestopt. Het televisieprogramma van de VARA kwam er voor in de plaats.

De meest getrouwde man van Nederland

Wie de vele Kronkels leest krijgt de indruk dat Simon Carmiggelt een redelijk stabiel huwelijk en gezinsleven had. Columniste Renate Rubinstein schreef ooit dat hij “de meest getrouwde man van Nederland” was. Simon Carmiggelt overleed op 30 november 1987 na twee hartinfarcten. Jarenlang gebruik van alcohol en het roken van sigaretten had zijn conditie ernstig aangetast. Drie jaar later overleed ook Renate Rubinstein. Kort na haar dood verscheen postuum “Mijn beter ik”, waarin de schrijfster een jarenlange verhouding onthulde met de door haar als  ‘meest getrouwde man’ getypeerde Carmiggelt. Hiermee werd eens te meer duidelijk dat de hoofdfiguur uit de Kronkels en de auteur Simon Carmiggelt niet geheel samenvielen.

Terug naar "Simon Carmiggelt"