Geschiedenis

Alles is geschiedenis, op het moment dat u dit leest ligt het alweer in het verleden, maar dat bedoelen we hier natuurlijk niet. Een goede werkdefinitie van geschiedenis is de volgende: de wetenschap die gebeurtenissen uit het verleden onderzoekt en beschrijft. In dit overzicht concentreren we ons op de westerse geschiedenis.

Het onderwerp geschiedenis is op een aantal manieren in te delen. Op elk is wel wat aan te merken. Een (te) simpele indeling is die tussen prehistorie en historie. De historie begint dan op het moment dat het eerste schrift verschijnt. Een andere, niet-chronologische indeling, die ook wel wordt gebruikt, bekijkt de geschiedenis vanuit sociaal-economisch standpunt. Je krijgt dan eerst de jagerssamenleving, vervolgens de landbouwsamenleving, dan de stadssamenleving en als laatste de industriele samenleving.

Wij houden hier de volgende (chronologische) indeling aan:

  • Prehistorie 
  • Protohistorie 
  • Oudheid 
  • Middeleeuwen 
  • Renaissance 
  • De Verlichting 
  • Moderne of Nieuwste tijd 

De prehistorie is ruwweg de periode, dat er nog geen geschreven bronnen zijn, alleen maar archeologische. Moeilijk dan ook om precies te dateren, want ze verschilt van streek tot streek. Protohistorie (“vroege geschiedenis”) is de overgangsperiode van prehistorie naar oudheid. De oudheid loopt van ongeveer 3000 v. Chr. tot 500 na Chr., waarna de Middeleeuwen beginnen. Deze lopen tot plusminus 1500. De renaissance, die in Italie al in de 15e eeuw begint loopt tot in de 17e eeuw door. In de 18e eeuw begint de Verlichting. En eigenlijk zou je daar ook al het begin van de Nieuwste tijd kunnen laten vallen. Met de Verlichting begint ook de industrialisatie. De periodiseringen (dateringen) moeten soms met een korreltje zout genomen worden, zijn flexibel. In Egypte en Mesopotamie waren eerder geschreven bronnen dan elders, de Renaissance begon in Italie eerder dan in de wat meer noordelijke landen.